✞︎ Een liefdevolle Wakker Kus

>> Over bewustzijn, bekering en de weg naar vrijheid ✞︎

Misschien is iedere pijn uiteindelijk wel een liefdevolle wakkerkus.
Geen straf.
Maar een uitnodiging om terug te keren.

❝Blijf in Mij, dan blijf Ik in jullie.❞

✞︎ Johannes 15:4

➸ Een ontdekking

Lange tijd dacht ik dat ik moest kiezen.

Tussen bewustzijn.

Of geloof.

Tussen ontwaken.

Of bekeren.

Ik zocht naar de juiste weg.

Tot ik langzaam begon te ontdekken…

dat het misschien nooit twee wegen zijn geweest.

Misschien beschrijven ze allebei dezelfde beweging.

Van vergeten…

naar herinneren.

Van identificatie…

naar aanwezigheid.

Van angst…

naar Liefde.

Van het verhaal…

naar God.

➸ Het verhaal

Steeds opnieuw ontdek ik hetzelfde.

Wanneer ik lijd…

ben ik bijna altijd volledig samengevallen met mijn verhaal.

Met mijn gedachten.

Met mijn emoties.

Met mijn verwachtingen.

Met hoe mijn leven volgens mij had moeten verlopen.

Alsof ik dat verhaal bén geworden.

En zolang ik dat verhaal geloof…

voelt het alsof ik afgescheiden ben.

Van mezelf.

Van anderen.

Van God.

Misschien is dat wel wat de Bijbel bedoelt met verdwalen.

Niet dat God verdwenen is.

Maar dat ik verdwaald raak in mijn eigen verhaal.

➸ Word wakker

En juist daar…

klinkt steeds opnieuw dezelfde uitnodiging.

Word wakker.

Niet als verwijt.

Maar als een liefdevolle kus.

Een herinnering.

Ik bén niet mijn gedachten.

Ik bén niet mijn angst.

Ik bén zelfs niet mijn verhaal.

Ik ervaar het.

En precies daar ontstaat ruimte.

Ruimte om weer te ademen.

Ruimte om werkelijk aanwezig te zijn.

Ruimte om te voelen.

Zonder mij volledig met mijn gevoelens te vereenzelvigen.

Misschien is ontwaken uiteindelijk niets anders dan dit.

Steeds opnieuw herkennen…

dat ik niet het verhaal bén dat mijn hoofd vertelt.

➸ Bekering

En misschien is dat precies waarom bekering voor mij een nieuwe betekenis heeft gekregen.

Vroeger dacht ik dat bekering vooral betekende dat ik anders moest gaan leven.

Vandaag voelt het veel eenvoudiger.

Veel dieper.

Bekering gebeurt iedere keer dat ik ophoud mijn verhaal te geloven.

Iedere keer dat ik mijn aandacht weer richt.

Niet op mijn angst.

Maar op God.

Niet op controle.

Maar op vertrouwen.

Niet op verzet.

Maar op overgave.

Misschien is bekering daarom geen eenmalige gebeurtenis.

Maar een dagelijkse beweging.

Een voortdurend terugkeren.

➸ Jezus

Als klein meisje droeg ik een armbandje met de letters:

WWJD.

What Would Jesus Do?

Vandaag hoor ik die vraag anders.

Misschien niet meer:

Wat zou Jezus doen?

Maar:

Hoe zou Jezus aanwezig zijn?

Hoe zou Jezus liefhebben?

Hoe zou Jezus kijken?

Wanneer ik de evangeliën lees…

zie ik iemand die nergens gevangen lijkt te zitten in een verhaal.

Hij ontmoet steeds opnieuw de mens die voor Hem staat.

Volledig aanwezig.

Volledig verbonden met de Vader.

Misschien is dát wel de vrijheid waar ik naar verlang.

➸ Eén beweging

Lange tijd dacht ik dat ontwaken en bekering twee verschillende wegen waren.

Vandaag denk ik dat zij elkaar raken.

Misschien zelfs samenvallen.

Want op het moment dat ik wakker word uit mijn verhaal…

keer ik mij tegelijkertijd weer naar God.

En op het moment dat ik mij werkelijk aan God overgeef…

laat ik ook het verhaal los waarin ik gevangen zat.

Misschien zijn het daarom geen twee bewegingen.

Maar één.

Ontwaken is het verhaal loslaten.

Bekering is terugkeren naar de Liefde die altijd al aanwezig was.

➸ De dagelijkse oefening

En eerlijk gezegd…

ik schrijf dit niet omdat ik het al leef.

Maar omdat ik het wil blijven oefenen.

Ook ik vergeet.

Ook ik raak verstrikt.

Ook ik mis soms nog steeds een partner.

Ook ik voel verdriet om het leven dat ik dacht te zullen leven.

En precies daar begint voor mij de beoefening.

Niet het verlangen wegdrukken.

Niet de pijn ontkennen.

Maar haar volledig voelen.

En tegelijkertijd…

het verhaal loslaten.

Terugkeren.

Naar mijn adem.

Naar mijn lichaam.

Naar dit moment.

Naar God.

➸ Thuiskomen

Voor mij is vrijheid niet geworden dat het lijden verdwijnt.

Maar dat ik er steeds minder volledig mee samenval.

Misschien is bekering uiteindelijk niet de afwezigheid van fouten.

Maar het steeds opnieuw terugkeren.

Steeds opnieuw mijn hart openen.

Misschien zijn ontwaken en bekering daarom nooit elkaars tegenpolen geweest.

Ontwaken zonder liefde bleef voor mij leeg.

Bekering zonder bewustzijn bleef voor mij blind.

Pas samen werden zij een weg naar huis.

En misschien…

is iedere uitademing wel een klein ontwaken.

Een liefdevol loslaten van het verhaal.

Van de identificatie.

Van het verleden.

Van het denken.

Let the story go.

En iedere inademing…

een klein thuiskomen.

Mijn hart opnieuw openen.

Voor Liefde.

Voor de Bron.

Voor God.

Voor Leven.

Misschien is dát wel de dagelijkse weg.

Steeds opnieuw loslaten.

Steeds opnieuw ontvangen

Let (the story) Go.

Let God.

❝Kom naar Mij, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.❞

✞︎ Mattheüs 11:28