➸ Hoe draag je jezelf? ❝ over het bouwen van een innerlijke ouderstem die je niet verlaat wanneer het moeilijk wordt ❞
- Willemijn Heins

- 17 mei
- 2 minuten om te lezen
Er komt een moment in het leven waarop je ontdekt dat heling niet alleen gaat over voelen.
Niet alleen over inzichten, trauma begrijpen of jezelf analyseren.
Maar over iets veel eenvoudigers.
En tegelijk iets veel moeilijkers:
❝ leren jezelf dragen ❞
Want veel mensen hebben geleerd hoe ze:
✖ sterk moeten zijn
✖ moeten doorgaan
✖ anderen moeten aanvoelen
✖ liefde moeten verdienen
✖ emoties moeten onderdrukken
of juist:
✖ volledig overspoeld moeten raken door gevoel
Maar weinig mensen hebben geleerd hoe je bij jezelf blijft wanneer het pijn doet.
Jezelf dragen betekent niet wat veel mensen denken
Het betekent niet:
✖ alles alleen doen
✖ nooit huilen
✖ altijd positief blijven
✖ niemand nodig hebben
✖ geen emoties voelen
Integendeel.
Jezelf dragen betekent:
➵ jezelf niet verlaten wanneer je verdriet voelt
➵ jezelf serieus nemen
➵ jezelf kalmeren in plaats van afstraffen
➵ aanwezig blijven bij je eigen pijn
➵ veiligheid bouwen in jezelf
Veel mensen hebben geen innerlijke ouderstem, maar een innerlijke criticus
Een stem die zegt:
➵ “doe normaal”
➵ “stel je niet aan”
➵ “fix jezelf”
➵ “waarom ben je zo gevoelig?”
➵ “anderen kunnen dit toch ook?”
Maar een gezonde innerlijke ouderstem klinkt anders.
Die zegt:
➵ “kom, we gaan eerst even eten”
➵ “je bent moe, niet mislukt”
➵ “adem rustig”
➵ “we hoeven dit niet allemaal vandaag op te lossen”
➵ “ik ben hier”
En dat verandert alles.
Volwassen worden is vaak leren wat je eerder niet kreeg
Niet alleen praktisch volwassen worden, maar emotioneel.
Leren:
➵ jezelf troosten
➵ jezelf begrenzen
➵ jezelf rust geven
➵ jezelf reguleren
➵ jezelf vasthouden in moeilijke momenten
Dat is volwassen zelfliefde.
Waarom mensen zichzelf verliezen in liefde
Omdat ze hopen dat iemand anders hen eindelijk dat gevoel geeft van:
❝ ik word gedragen ❞
Maar wanneer je jezelf niet kunt dragen, wordt liefde vaak:
➵ overleving
➵ afhankelijkheid
➵ emotionele onrust
➵ jezelf verliezen in verbinding
Daarom is een van de belangrijkste innerlijke verschuivingen:
❝ bij jezelf blijven terwijl je liefhebt ❞
Hoe bouw je een innerlijke ouderstem?
Niet door perfect te worden, maar door herhaling.
Bijvoorbeeld:
➵ op tijd eten
➵ slapen wanneer je moe bent
➵ jezelf niet veroordelen
➵ je huis rustig en veilig maken
➵ jezelf geruststellen
➵ niet alles analyseren als je emotioneel bent
➵ jezelf toespreken met zachtheid
Soms is:

❝ kom, we gaan even douchen en thee maken ❞
meer helend dan duizend inzichten.
Je zenuwstelsel gelooft daden meer dan gedachten
Elke keer dat jij:
➵ rust neemt
➵ water drinkt
➵ jezelf troost
➵ een grens voelt
➵ jezelf niet verlaat in paniek
leer je jezelf:
❝ ik ben veilig bij mezelf ❞
En dat is hoe innerlijke veiligheid ontstaat.
Misschien is dit echte zelfliefde
Niet jezelf altijd gelukkig maken, maar jezelf vasthouden wanneer je dat niet bent.
Niet:
❝ ik voel nooit meer pijn ❞
Maar:
❝ ik laat mezelf niet alleen in die pijn ❞
Tot slot
Misschien is heling niet:
➵ perfect worden
➵ alles begrijpen
➵ nooit meer getriggerd raken
Maar:
❝ een innerlijke plek bouwen waar je steeds opnieuw naar terug kunt keren wanneer het leven moeilijk wordt ❞
En misschien ben je die plek langzaam zelf aan het worden.




Zoals het plekje achter je hart... 🤍🤍