❝ Wat is echte liefde? 〰️ voorbij verslaving, leegte en opvulling ❞
- Willemijn Heins

- 9 jun
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 24 jun
Liefde is een van de meest gebruikte woorden in het leven.
En misschien ook een van de meest misbegrepen.
Want wat we vaak liefde noemen…
is niet altijd liefde.
Soms is het behoefte.
Soms is het hechting.
Soms is het angst om alleen te zijn.
Soms is het een poging om iets in onszelf niet te hoeven voelen.
➸ Liefde als opvulling

Veel mensen ervaren liefde onbewust als iets dat een leegte vult.
Niet bewust in de zin van manipulatie.
Maar subtieler.
Bijvoorbeeld:
» ik voel me compleet als jij er bent
» ik voel me onrustig als jij weg bent
» ik heb jou nodig om me goed te voelen
» ik verlies mezelf in verbinding
» ik raak in paniek bij afstand
Wat hier vaak onder ligt is niet liefde.
Maar een innerlijke leegte die tijdelijk wordt verzacht door de ander.
De ander wordt dan niet echt gezien.
Maar gebruikt als stabiliserend middel.
➸ De verslavende laag van liefde
In veel relaties zit een verslavende dynamiek verborgen.
Niet omdat mensen “fout” zijn.
Maar omdat het zenuwstelsel veiligheid probeert te vinden.
De ander wordt dan:
» een bron van regulatie
» een gevoel van bestaanszekerheid
» een manier om pijn niet te hoeven voelen
» een bevestiging van eigen waarde
En dat voelt intens.
Maar ook fragiel.
Want zodra de ander verandert of afstand neemt…
valt niet alleen de relatie weg.
Maar ook de innerlijke stabiliteit die eraan gekoppeld was.
➸ Liefde en projectie
Wat vaak liefde lijkt, is in werkelijkheid projectie.
We zien in de ander:
» wat we missen in onszelf
» wat we verlangen te ervaren
» wat we nog niet belichamen
» wat we hopen eindelijk te ontvangen
De ander wordt dan een scherm waarop innerlijke verlangens worden geprojecteerd.
Niet bewust.
Maar als mechanisme van het hart en het zenuwstelsel.
➸ Wat is echte liefde dan?
Echte liefde begint daar waar opvulling ophoudt.
Waar de ander niet langer nodig is om een innerlijke leegte te dempen.
Maar waar ruimte ontstaat om de ander werkelijk te zien.
Niet als oplossing.
Niet als medicijn.
Niet als redding.
Maar als mens.
Echte liefde heeft een andere kwaliteit:
» aanwezigheid zonder bezit» verbinding zonder afhankelijkheid
» nabijheid zonder verlies van zelf
» voelen zonder versmelting» geven zonder leeg te raken
➸ Liefde zonder afhankelijkheid
Dit betekent niet dat je niemand nodig hebt.
Of dat verbinding niet belangrijk is.
Integendeel.
Menselijke verbinding blijft essentieel.
Maar de bron van liefde verschuift.
Van:
❝ jij maakt mij compleet ❞
naar:
❝ ik ben compleet en ik deel mezelf met jou ❞
Dat lijkt klein.
Maar het verandert alles.
➸ De pijn van ontwaken in liefde
Wanneer mensen dit beginnen te zien, ontstaat vaak verwarring.
Want relaties kunnen ineens anders voelen.
Minder verslavend.
Minder intens in de oude zin.
Maar ook minder dramatisch.
Meer helder.
Meer echt.
En soms wordt dat verward met minder liefde.
Terwijl het in werkelijkheid juist het loskomen is van afhankelijkheid.
➸ Liefde is geen verdoving
Echte liefde verdooft niet.
Ze maakt niet minder bewust.
Ze maakt niet afhankelijk.
Ze vraagt niet om jezelf te verlaten.
Integendeel.
Echte liefde brengt je juist terug naar jezelf.
Niet weg van jezelf.
➸ Liefde als aanwezigheid
Misschien is echte liefde eenvoudiger dan we denken.
Niet iets wat je krijgt.
Niet iets wat je vasthoudt.
Niet iets wat je verliest.
Maar iets wat ontstaat wanneer je aanwezig bent bij wat er al is.
Bij jezelf.
Bij de ander.
Bij het moment.
Zonder het te gebruiken om iets op te vullen.
➸ Tot slot
Misschien is liefde niet bedoeld als iets dat jou compleet maakt.
Maar als iets dat zichtbaar maakt dat je nooit incompleet was.
En misschien is echte liefde daarom niet:
meer hebben van de ander
maar minder verliezen van jezelf in de ander
zodat er iets kan ontstaan dat vrij is.
Levend.
Niet gebaseerd op tekort.
Maar op aanwezigheid.
En in die aanwezigheid wordt liefde geen verslaving meer.
Maar een ontmoeting.
🤍




Opmerkingen